11 Haziran 2016 Cumartesi

seni unutmadığım için...








Gördüm;
bir gri kuşun kanadında
gizlenmişti aşk…
Düştüm peşine,
sürdüm izini yıllar yılı;
bir yanım ulaşamamanın telaşında,
diğer yanım bulabilmenin umudunda…

Bazen nehirlere bıraktım yüreğimi;
belki alır götürür mutluluğa,
belki göze alamadığım yalnızlıklara…
!
Ah canım,
sığ sulardan derinliklere açılmak hiç kolay olmadı benim için biliyor musun?
Senin düşleyemeyeceğin kadar uzak maviliklerde öyle çok kayboldum ki ben ,
yine de korkmadım boğulmaktan, hiç geri adım atmadım inan!..
Bilen bilir;
“herkesin harcı değildir okyanuslara açılmak…”
Sen söyle;
“Gönülden sevmeyen insan yakabilir mi gemileri gözünü kırpmadan?”

Yaşamak,
sevmekti benim için,
o yüzden yaşadım dibine kadar…
Ve yaşamak,
özlemindi içime saplanıp kalan…

Şimdi,
ömrümün son çeyreğinde,
halâ tutkuyla bağlıysam hayata,
halâ meydan okuyorsam zamana…
Ve
halâ nefes alabiliyorsam derin derin,
en çok
seni unutmadığım için
(Mutlaka! )

***